Śledź nas na:



Pedagogika społeczno ? personalistyczna

Aleksander Kamiński:

  • Wybitny animator ruchu skautowego w świecie, twórca metody zuchowej, pisarz, pedagog, naukowiec.

  • Wybitny teoretyk i wychowawca wielu pokoleń.

  • Działał w okresie okupacji i PRL-u, gdzie zmagał się z wrogiem zewnętrznym (hitleryzm) i wewnętrznym (socjalizm).

  • Twierdził, że istotą wychowania jest wyzwolenie, uczłowieczenie człowieka, dopomaganie jego korzystnemu rozwojowi i chęci pracy.

  • Stworzył wizję demokratycznego społeczeństwa i poczucia społeczeństwa.

  • Jako protagonista ustroju demokratycznego eksponuje takie jego zalety jak:
    Wolność – polega na tym, że państwo demokratyczne zapewnia obywatelom swobodę słowa, druku i stowarzyszeń.
    Równość – polega na tym, iż wszyscy obywatele państwa demokratycznego bez różnicy narodowości, warstwy społecznej, przynależności partyjnej są równi wobec prawa.
    Parlamentaryzm – polega na takiej organizacji politycznej społeczeństwa, która: ujawnia poglądy polityczne obywateli, oddaje władzę w ręce tych grup politycznych, za którymi wypowie się większość obywateli, zapewni kontrolę nad rządem i jego odpowiedzialność.

  • Ustrój demokratyczny jest jedną z najlepszych form ustroju państwowego, gdyż pozwala w sposób pokojowy, bez rewolucji, rozlewu krwi i wojen na przekazywanie władzy.

  • Lokował ogromne, pedagogiczne nadzieje w demokracji.

  • Łączył odpowiedzialność obywatelską z wysoką etycznością.

  • Uważał, że niezbędna jest także demokracja w obszarach oświaty, życia społecznego i gospodarczego.

  • Zasadniczym rysem jego pedagogiki było pogłębienie idei humanizmu (autonomia osoby ludzkiej).

  • Istotę procesu wychowania ujmuje nie tylko z perspektywy pedagogiki społecznej jako odrębnej dyscypliny – pedagogiki socjalnej, ale w kontekście wiedzy ogólnopedagogicznej.

  • Nawiązywał do pedagogiki personalistycznej S. Hessena, gdzie jej cechą było ujmowanie jednostki w rozwoju, w procesie dorabiania się osobowości, w dialektycznym związku ze społeczeństwem i tradycją.

  • Postrzegał rozwój człowieka nawiązując do platońskiej koncepcji duszy oraz piramidy społecznej, wyróżniając trzy warstwy bytu, w których funkcjonuje człowiek:
    biologiczna (przyrody) – wychowanie sprowadza się do pielęgnowania, czyli hodowania niezdolnej do samodzielnego życia osoby. Obejmuje okres niemowlęcia i małego dziecka. Celem owej pielęgnacji jest zapewnienie istocie ludzkiej normalnego rozwoju organizmu psychofizycznego.
    społeczna (prawa) – rozwój społeczny polega na kolejnym wzrastaniu w grupy społeczne, których członkiem staje się jednostka oraz na przyswajaniu sobie w tych grupach odpowiednich ról społecznych (np. syna, ucznia, pracownika, emeryta).
    duchowa (kultury) – rozwój kulturalny to wzrastanie w wartości kultury materialnej i duchowej przez przyswajanie pożądanych modeli kultury (np. higieny, dobrej roboty, wartościowego czytelnictwa). Sprzyja temu upowszechnianie wartości kultury, kształcenie i samokształcenie, umiejętność dokonywania właściwego wyboru na „rynku kultur”.

  • U podstaw warstwy duchowej realizuje się samokształcenie i samowychowanie.

  • Samokształcenie to nie tylko aktywizacja intelektualna, lecz także artystyczna i techniczna, społeczna i moralna, polityczna i filozoficzna, w zakresie kultury fizycznej i kultury towarzyskiej.

  • Celem samokształcenia jest nie tylko opanowanie odpowiednich wiadomości i ciągłości, lecz nabycie umiejętności wartościowania i wyboru oraz kształtowania swej osobowości.

  • Człowiek jako istota dojrzała w fazie duchowej i rozumna, wykształcona i wolna, rozwija się w działaniu i wysiłku na rzecz nieprzemijających uniwersalnych wartości dobra, prawdy i piękna.

  • Warunkiem powodzenia w życiu każdego człowieka jest poznanie właściwości swego charakteru oraz wyzyskiwanie w walce życiowej jego dobrych stron, liczenie się z jego stronami ujemnymi.

  • Walorem pedagogiki Kamińskiego jest określenie kierunku pożądanych i możliwych zmian osobowościowych i społecznych (chodzi o wzajemność działania wychowawców i wychowanków jako podmiotów i partnerów.





Zobacz także