Pedagogika nieautorytarna T. Gordona

T. Gordon:
+ Pedagog, psychoterapeuta, autor poradników dla nauczycieli, rodziców, wychowawców, animatorów kształcenia dorosłych.
+ Prezentuje koncepcję "bez zwycięzców i bez pokonanych".


Konflikty:

  • Wynikają ze stosowania przez wychowawców fałszywych przekonań.

  • Niszczą wzajemne stosunki z dziećmi.

  • Są chwilą prawdy, próbą, kryzysem, który może osłabić lub umocnić.

  • Są rozstrzygającym wydarzeniem, które może przynieść nienawiść, narastająca wrogość, psychiczne blizny.

  • Mogą ludzi rozdzielać lub pociągać do zażyłej zgody.

  • Mogą prowadzić do zaciętej walki lub głębszego wzajemnego zrozumienia.

 

Czynnikiem decydującym o powodzeniu wychowania jest uzewnętrznianie konfliktów, traktowanie ich w sposób naturalny.

 

 

Zasady wychowania bez porażek:

 

Zasada posiadania problemu

Problem powinna rozwiązywać samodzielnie osoba, rzeczywiście go posiadająca. Wychowawca „ma problem”, gdy dziecko narusza jego prawa lub robi coś, co uniemożliwia mu zaspokojenie jego potrzeb. Problem należy natomiast do dziecka , gdy ktoś lub coś uniemożliwia mu zaspokojenie jego potrzeb, bądź narusza jego prawa.

 

Okazywanie akceptacji

Okazywanie akceptacji osobie posiadającej problem. Dzięki temu wychowawca może poprawić jej samopoczucie, przyczyniając się zarazem do wzrostu jej poczucia własnej wartości i szacunku do siebie.

 

Zadbanie wychowawcy o siebie

Wychowawca musi umieć zaspokajać również własne potrzeby. Zarówno rodzic, nauczyciel mają dla człowieka potrzeby: bezpieczeństwa, akceptacji, uznania, szacunku dla siebie itp. Wychowawca musi zadbać o nie, aby mógł również zapewnić zaspokojenie ich u innych.

Strony: 1 2

Powiązane kategorie

» Współczesne kierunki pedagogiczne

Komentarze

  • Jeszcze nie ma komentarzy.

Aby dodać komentarz, zaloguj się.
Jeżeli nie masz jeszcze swojego konta, utwórz je w kilka sekund.

Współczesne kierunki pedagogiczne

nauczyciel2.jpgPedagogika to należąca do nauk społecznych, nauka o wychowaniu. Jej polska nazwa pochodzi od greckiego παιδαγωγ?ς (paidagogos - niewolnik towarzyszący dziecku w szkole; dosł. "prowadzący dziecko"). Początkowo termin obejmował opiekę, nauczanie i wychowanie dzieci, z czasem pedagogami zaczęto nazywać osoby zajmujące się wychowaniem zarówno praktycznym jak i teoretycznym. Zajmuje się ona formułowaniem teorii, celów, treści, metod, środków i form procesu wychowania, a także stanowi zasób wiedzy praktycznej na ten temat. Źródło: Wikipedia.


» strona główna

Szukaj

Subskrypcja

Chcesz być na bieżąco? Dodaj swój adres e-mail do newslettera!

Wpisz adres E-mail: